PPWR Zaman Çizelgesi ve AB Ambalaj Yönetmeliği Uyum Takvimi

PPWR, çevresel performansı iyileştirmeye yönelik gönüllü bir taahhüt veya şirketlerin kendi sürdürülebilirlik politikaları kapsamında değerlendirebileceği tavsiye niteliğinde bir düzenleme değildir. AB pazarına ambalajlı ürün arz eden ekonomik aktörler için bağlayıcı yükümlülükler getirir. Türkiye'den Avrupa Birliği ülkelerine ürün ihraç eden işletmeler de kullandıkları ambalajların niteliği, ürünün piyasaya arz biçimi ve tedarik zincirindeki sorumlulukları nedeniyle bu düzenlemenin kapsamına girebilir.

Tüzüğün temel yaklaşımı, ambalaj atığı oluştuktan sonra geri dönüşüm yapılmasını beklemekle sınırlı değildir. Ambalajın tasarlandığı ilk aşamadan üretimine, piyasaya arzından yeniden kullanımına, atık olarak toplanmasından geri dönüşümüne kadar bütün yaşam döngüsü düzenleyici denetime alınmaktadır.

Bu değişiklik, özellikle plastik, kâğıt-karton, cam ve metal ambalaj üreten işletmelerin yanı sıra ambalajlı gıda, kimya, kozmetik, otomotiv, elektronik, tekstil ve makine ürünleri ihraç eden üreticiler için de önemlidir. Ambalajın malzeme bileşimi, ağırlığı, hacmi, geri dönüştürülebilirliği, yeniden kullanım potansiyeli ve içerdiği kimyasallar artık yalnızca çevresel performans göstergeleri değildir; pazara erişim koşullarının bir parçasıdır.

PPWR (EU 2025/40) Nedir ve Kapsamı Neleri İçerir?

PPWR hangi ambalajları kapsar?

Tüzüğün kapsamı, malzeme türüne veya ambalajın kullanım amacına göre daraltılmış değildir. İlgili istisnalar ve özel hükümler saklı kalmak üzere, AB piyasasına sunulan ambalajlar malzemelerine ve kullanım aşamalarına göre değerlendirilir:

• Plastik ambalajlar: PET, PE, PP, HDPE, PS, EPS ve diğer plastik türleri; rijit ve esnek ambalajlar.
• Kâğıt ve karton ambalajlar: Oluklu mukavva, karton kutular, kâğıt ambalajlar ve sıvı ambalaj kartonları.
• Cam ambalajlar: Şişeler, kavanozlar ve diğer cam ambalaj formatları.
• Metal ambalajlar: Alüminyum ve çelik ambalajlar, teneke kutular ve metal kaplar.
• Ahşap ve diğer malzemeler: Ahşap, mantar, tekstil, seramik ve ilgili kompozit ambalaj türleri.

Ambalajlar kullanım amacına göre de satış ambalajı, gruplandırılmış ambalaj ve taşıma ambalajı olarak değerlendirilir. E-ticaret gönderilerinde kullanılan ambalajlar da ilgili hükümler bakımından kapsam içindedir.

PPWR'nin temel çevresel ve teknik hedefleri

• Geri dönüştürülebilir tasarım: Ambalajın yalnızca teorik olarak geri dönüştürülebilir olması yeterli kabul edilmeyecektir. Malzeme ayrıştırma, toplama, tasarım özellikleri ve geri dönüştürülmüş ikincil hammaddenin kullanılabilirliği birlikte değerlendirilecektir.
• Yeniden kullanım: Belirli ambalaj türleri için yeniden kullanım sistemleri ve sayısal hedefler getirilmektedir. Özellikle taşıma ambalajları, e-ticaret lojistiği ve belirli içecek ambalajları bu düzenlemeden etkilenecektir.
• Zararlı kimyasalların sınırlandırılması: Ambalaj bileşimindeki bazı tehlikeli maddeler için kısıtlamalar uygulanmaktadır. Gıda ile temas eden ambalajlarda PFAS bileşiklerine ilişkin sınırlar bu kapsamın önemli örneklerinden biridir.
• Ambalajın azaltılması: Gereksiz ağırlık ve hacim, aşırı ambalajlama, yanıltıcı hacim artırıcı tasarımlar ve ambalajın işlevi için gerekli olmayan bileşenler sınırlandırılmaktadır.
• Geri dönüştürülmüş plastik kullanımı: Belirlenen ambalaj kategorilerinde, tüketim sonrası plastik atıklardan elde edilmiş geri dönüştürülmüş malzemenin asgari oranlarda kullanılması gerekecektir.

Bu hedefler, ambalaj üreticilerinin ürün geliştirme ve hammadde tedarik kararlarını doğrudan etkilemektedir. Özellikle çok katmanlı yapılar, farklı malzemelerin ayrıştırılamadığı ambalajlar, geri dönüşüm sürecini zorlaştıran baskı ve kaplama uygulamaları ile gereğinden fazla ambalaj kullanımı teknik açıdan yeniden değerlendirilmelidir.

PPWR Geçiş Takvimi ve Kritik Eşik Tarihleri (Zaman Çizelgesi)

PPWR zaman çizelgesi, tek bir tarihte bütün yükümlülüklerin devreye girdiği bir geçiş modeli değildir. Tüzük; temel uygulama tarihi, ikincil mevzuatın kabul tarihleri ve işletmelerin uyum sağlaması gereken farklı uygulama eşiklerinden oluşur. Bu nedenle ihracatçıların yalnızca 2030 hedeflerine odaklanması yeterli değildir. 2026 ve 2028 yıllarındaki düzenlemeler, 2030'daki teknik uygunluk şartlarının altyapısını oluşturacaktır.

2025: Tüzüğün yayımlanması ve yürürlüğe girmesi

22 Ocak 2025 – AB Resmî Gazetesi'nde yayımlanma: EU 2025/40 numaralı PPWR, Avrupa Birliği Resmî Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

11 Şubat 2025 – Yürürlüğe giriş: Tüzük yürürlüğe girmiştir. Bu tarih, PPWR kapsamındaki mevzuat geçişinin başlangıç noktasıdır. Ancak tüzüğün bütün hükümleri bu tarihte aynı anda uygulanmaya başlamamıştır.

2026: Temel uygulama dönemi ve kimyasal kısıtlamalar

12 Şubat 2026 – Genişletilmiş Üretici Sorumluluğu (EPR) kayıt ve raporlama altyapısı: Üretici sorumluluğu kayıt ve raporlama formatlarına ilişkin uygulama düzenlemesi için öngörülen tarihtir. AB pazarına ambalaj veya ambalajlı ürün sunan işletmelerin, faaliyet gösterdikleri üye ülkelerdeki üretici sorumluluğu sistemlerini ve kayıt yükümlülüklerini incelemesi gerekir.

12 Ağustos 2026 – PPWR'nin genel uygulama tarihi: Tüzüğün temel hükümleri bu tarihten itibaren uygulanmaya başlamıştır. Önceki 94/62/EC sayılı Direktif'in genel olarak yürürlükten kaldırılması da bu tarihle bağlantılıdır. Bazı özel geçiş ve devam hükümleri saklıdır. Bu tarihten itibaren işletmelerin ambalaj uygunluğunu yalnızca gelecek hedefleri üzerinden değil, yürürlükteki ürün ve ambalaj şartları üzerinden de değerlendirmesi gerekir.

Gıda ile temas eden ambalajlarda PFAS sınırları: 12 Ağustos 2026 itibarıyla gıda ile temas eden ambalajlarda belirli PFAS konsantrasyon eşiklerini karşılamayan ambalajların piyasaya arzı yasaklanmıştır. Tüzükte hedeflenen eşikler şunlardır:

• Hedefli PFAS analizinde herhangi bir PFAS için 25 ppb.
• Uygun analiz yaklaşımıyla ölçülen PFAS toplamı için 250 ppb.
• PFAS polimerleri hariç tutularak hesaplanan toplam için 50 ppm.

Bu sınırlar, ilgili diğer AB mevzuatındaki yasaklar ve PPWR'de düzenlenen istisnalar saklı kalmak üzere uygulanır. Gıda ambalajı üreticilerinin yalnızca nihai ambalajı değil, kullanılan kaplama, baskı, yapıştırıcı ve diğer bileşenleri de kimyasal uygunluk açısından incelemesi önemlidir.

12 Ağustos 2026 – Uyumlaştırılmış etiketleme düzenlemelerinin kabulü için tarih: AB Komisyonunun malzeme bileşimini ve tüketici ayrıştırma bilgilerini gösterecek uyumlaştırılmış etiketleme sistemine ilişkin uygulama düzenlemelerini kabul etmesi için öngörülen tarihtir. Bu tarih, bütün ambalajların aynı gün yeni etiketle piyasaya çıkması gerektiği anlamına gelmez. Etiketlerin genel zorunlu uygulama tarihi ayrıca değerlendirilmelidir.

2027: Raporlama, yeniden kullanım ve uygulama metodolojileri

12 Şubat 2027 – Komisyon raporlama düzenlemeleri ve teknik rehberlik: PPWR kapsamında ambalaj atıklarının önlenmesi, yeniden kullanım hedefleri ve bazı ambalaj formatlarına ilişkin raporlama ve uygulama düzenlemeleri için önemli bir tarihtir. Komisyonun, belirli ambalaj formatlarına ilişkin Annex V uygulama rehberini yayımlaması da bu dönemin düzenleyici gündemindedir.

30 Haziran 2027 – Yeniden kullanım hedeflerinin hesaplanması: Yeniden kullanım hedeflerinin hesaplanmasına ilişkin uygulama kurallarının belirlenmesi için öngörülen tarihtir. Bu kurallar, işletmelerin yeniden kullanım oranlarını nasıl hesaplayacağını ve raporlayacağını netleştirecektir. İşletmeler açısından bu dönem, yeniden kullanılabilir ambalaj havuzlarının, iade sistemlerinin, lojistik rotaların ve ambalaj takip kayıtlarının oluşturulması bakımından önem taşır.

2028: Geri dönüştürülebilir tasarım ve etiketleme altyapısı

1 Ocak 2028 – Design for Recycling kriterleri: AB Komisyonunun geri dönüştürülebilirlik için tasarım kriterlerini belirleyen ikincil düzenlemeleri kabul etmesi gereken tarihtir. Bu kriterler; ambalajın malzeme yapısı, ayrıştırılabilirliği, bileşenleri ve geri dönüşüm sürecindeki performansını değerlendirmek için kullanılacaktır. Ambalaj üreticileri bakımından bu tarih, tasarım kararlarının yalnızca üretim maliyeti ve ürün koruma performansına göre verilemeyeceğini gösterir. Malzeme kombinasyonları, bariyer katmanları, kaplamalar, mürekkepler, etiketler ve yapıştırıcılar geri dönüşüm performansıyla birlikte değerlendirilmelidir.

12 Şubat 2028 – Boş alan oranı hesaplama metodolojisi: Gruplandırılmış, taşıma ve e-ticaret ambalajlarında boş alan oranının hesaplanmasına ilişkin uygulama metodolojisinin kabulü için öngörülen tarihtir.

12 Ağustos 2028 veya ilgili uygulama düzenlemesinin yürürlüğe girmesinden 24 ay sonrası – Uyumlaştırılmış ambalaj etiketleri: Ambalajların malzeme bileşimini tüketicilerin doğru ayrıştırmasını sağlayacak şekilde gösteren uyumlaştırılmış etiketlerin genel zorunlu uygulama tarihi bu formüle bağlıdır. Etiketleme yükümlülüğü, ilgili ambalaj kategorileri ve tüzükteki istisnalar dikkate alınarak uygulanacaktır. Tüketicinin atığı hangi malzeme akışına yönlendirmesi gerektiğini anlamasını sağlayan piktogramlar ve standartlaştırılmış bilgiler önem kazanacaktır. Yeniden kullanılabilir ambalajlar için ayrı bir etiketleme takvimi bulunur: 12 Şubat 2029 veya ilgili uygulama düzenlemesinin yürürlüğe girmesinden 30 ay sonrası (hangisi daha geçse).

2030: Ambalaj tasarımında ve malzeme kullanımında zorunlu eşikler

2030, PPWR'nin işletmelerin ambalaj tasarımı, hammadde seçimi ve lojistik operasyonları üzerinde en belirgin etkilerinden birini göstereceği dönemdir.

Geri dönüştürülebilirlik performans kriterleri: 1 Ocak 2030 veya geri dönüştürülebilir tasarım kriterlerine ilişkin delege düzenlemelerin yürürlüğe girmesinden 24 ay sonrası (hangisi daha geçse) itibarıyla, ambalajların ilgili tasarım kriterlerine göre değerlendirilebilir olması gerekir. Geri dönüştürülebilirlik performansı A, B ve C sınıfları üzerinden ifade edilir. Genel olarak:

• A sınıfı: Ağırlıklandırılmış tasarım kriterlerinde en az %95 performans.
• B sınıfı: En az %80 performans.
• C sınıfı: En az %70 performans.

%70'in altında kalan ambalajlar, ilgili düzenleme kapsamında teknik olarak geri dönüştürülemez kabul edilir ve piyasaya arz kısıtlamasına tabi olur. İstisnalar ve özel hükümler ayrıca değerlendirilmelidir.

Plastik ambalajlarda asgari geri dönüştürülmüş içerik oranları: PPWR'nin 7. maddesi, belirli plastik ambalaj kategorilerinde tüketim sonrası plastik atıklardan elde edilmiş geri dönüştürülmüş hammadde kullanımını zorunlu kılar. 2030 için öngörülen asgari oranlar şöyledir:

Oranlar, ambalaj türü ve formatına göre üretim tesisi ve yıllık ortalama esas alınarak hesaplanır. Uygulama tarihi, ilgili geri dönüştürülmüş içerik hesaplama ve doğrulama uygulama düzenlemesinin yürürlüğe giriş tarihine de bağlıdır: 1 Ocak 2030 veya bu düzenlemenin yürürlüğe girmesinden üç yıl sonrası (hangisi daha geçse). Bu nedenle üreticilerin tedarikçilerinden yalnızca geri dönüştürülmüş hammadde kullanıldığına ilişkin genel beyan almaları yeterli değildir. Malzemenin kaynağı, tüketim sonrası atık niteliği, hesaplama yöntemi ve doğrulama kayıtları teknik dosyada izlenebilir olmalıdır.

Yeniden kullanım hedefleri: 1 Ocak 2030 itibarıyla belirli taşıma ve ürünlerin taşınmasında kullanılan satış ambalajları için en az %40 yeniden kullanım hedefi öngörülmektedir. Bu hedef; paletler, katlanabilir plastik kasalar, kutular, tepsiler, plastik kasalar, IBC'ler, kovalar, variller, bidonlar ve ilgili esnek ambalaj formatlarını kapsayan düzenlemeler çerçevesinde değerlendirilir. Ayrıca belirli içecek kategorilerinde nihai dağıtıcılar için 2030 itibarıyla en az %10 yeniden kullanılabilir ambalaj hedefi bulunmaktadır. Bu yükümlülükler, kapsam ve istisnaları bakımından ambalaj türüne ve ekonomik aktörün rolüne göre incelenmelidir.

Tek kullanımlık belirli ambalaj formatlarının kısıtlanması: 1 Ocak 2030 itibarıyla PPWR Ek V'te belirtilen bazı tek kullanımlık ambalaj formatlarının piyasaya arzı yasaklanacaktır. Bunlar arasında belirli taze meyve ve sebzeler için kullanılan ambalajlar, belirli yiyecek-içecek hizmetlerinde kullanılan tek kullanımlık ambalajlar ve otel sektöründeki bazı küçük ambalaj formatları yer alır. Yasaklar bütün tek kullanımlık ambalajları kapsamaz. Ürün türü, ambalaj formatı, kullanım amacı ve tüzükte belirtilen istisnalar esas alınmalıdır.

Ambalajın gereksiz ağırlık ve hacminin azaltılması: 1 Ocak 2030 itibarıyla üretici veya ithalatçı, piyasaya arz edilen ambalajın ağırlık ve hacmini işlevini yerine getirmek için gerekli asgari düzeye indirmelidir. Çift duvar, sahte taban, gereksiz katman ve ürünün algılanan hacmini artırmaya yönelik işlevsiz tasarımlar da ilgili performans kriterleri kapsamında değerlendirilir. Ayrıca gruplandırılmış, taşıma ve e-ticaret ambalajlarını dolduran ekonomik aktörler için boş alan oranının en fazla %50 olması hedeflenmektedir. Bu oran, satış ambalajları için aynı şekilde uygulanacak genel bir %50 sınırı değildir; ambalaj türü ve hesaplama metodolojisi önemlidir.

2035: Geri dönüşümün ölçekli olarak gerçekleştirilmesi

2035, geri dönüştürülebilirlik değerlendirmesinde yalnızca ambalajın tasarım özelliklerine bakılan dönemin ötesine geçilen kritik eşiktir. 2030'da Design for Recycling kriterleri üzerinden değerlendirilen ambalajlar, 2035 itibarıyla geri dönüşümün fiilen ve yeterli ölçekte gerçekleştirilebilmesi kriteriyle de değerlendirilir. Bu yaklaşımın temel amacı, teknik olarak geri dönüştürülebilir görünen ancak mevcut toplama, ayrıştırma ve geri dönüşüm altyapısında yeterli miktarda geri dönüştürülemeyen ambalajların piyasada kalıcı hale gelmesini önlemektir.

Bu dönemde üreticilerin şu konulardaki verileri önem kazanacaktır:

• Ambalaj malzemesinin ilgili geri dönüşüm akışlarında toplanabilirliği.
• Ayrıştırma tesislerinde diğer malzemelerden ayrılabilmesi.
• Geri dönüşüm tesislerinde fiilen işlenebilmesi.
• Elde edilen ikincil hammaddenin yeterli kalitede olması.
• İlgili ambalaj kategorisinin geri dönüşüm altyapısındaki performansı.

2035 eşiği, yalnızca laboratuvar ortamında yapılan malzeme testlerinin yeterli olmayacağı bir değerlendirme yaklaşımını güçlendirir. Tasarımın gerçek geri dönüşüm altyapısındaki performansı da önemlidir. Ayrıca 2035, AB'nin ambalaj atıklarının kişi başına oluşumunu azaltma hedeflerinde de ara eşiktir. Ancak burada hukuki ayrım önemlidir: 2018 yılına kıyasla kişi başına ambalaj atığını %10 azaltma hedefi doğrudan her bir Türk ihracatçı şirkete verilmiş bir şirket hedefi değildir; PPWR'nin 43. maddesi kapsamında üye devletlere yöneliktir.

2038: Geri dönüştürülebilirlik performansında daha sıkı eşik

2038 itibarıyla piyasaya arz edilecek ambalajların geri dönüştürülebilirlik performansının A veya B sınıfında olması gerekecektir. Bu düzenleme, 2030 dönemindeki C sınıfı performansın kabul edilebilir olduğu geçiş yapısının daha sıkı bir seviyeye taşınması anlamına gelir. Dolayısıyla 2030'da C sınıfı kriterini karşılayabilen bir ambalajın, 2038'de aynı performansla piyasada kalabileceği varsayılmamalıdır. Ambalaj tasarımı, malzeme bileşimi ve geri dönüşüm performansı uzun vadeli ürün geliştirme planlarına dahil edilmelidir.

İhracatçı Firmalar ve Ambalaj Üreticileri İçin PPWR Uyum Riskleri

PPWR'nin Türk sanayisi üzerindeki etkisi yalnızca ambalaj üreticileriyle sınırlı değildir. Avrupa Birliği'ne ürün ihraç eden ve ürünlerini satış, gruplandırma veya taşıma ambalajlarıyla piyasaya sunan işletmeler de tedarik zinciri uygunluğunu yeniden değerlendirmelidir. Özellikle Avrupa'daki ithalatçıların, perakende zincirlerinin ve kurumsal alıcıların tedarikçilerinden ambalaj bileşimi, geri dönüştürülmüş içerik, kimyasal uygunluk ve geri dönüştürülebilirlik hakkında kanıt talep etmesi beklenir.

Pazara erişim ve tedarikçi zincirinden çıkarılma riski

PPWR şartlarını karşılamayan ambalajların AB piyasasına arz edilmesi, ilgili ürün ve ambalaj için uygunsuzluk değerlendirmesine neden olabilir. Yetkili piyasa gözetimi makamları, uygunsuzluğun niteliğine göre düzeltici faaliyet, piyasaya arzın sınırlandırılması, ürünün piyasadan çekilmesi veya geri çağırma gibi tedbirler uygulayabilir.

Bu durum, ihracatçı açısından yalnızca gümrükte yaşanabilecek bir gecikme anlamına gelmez. Avrupa'daki ithalatçı, distribütör veya perakende zinciri, mevzuata uygunluğu kanıtlanamayan ambalajları tedarik zincirinde kabul etmeyebilir.

İşletmenin karşılaşabileceği temel riskler şunlardır:

• Ambalaj uygunluğunun belgelenememesi nedeniyle sevkiyat ve teslimat süreçlerinde gecikme.
• İthalatçı veya dağıtıcı tarafından ek teknik dokümantasyon talep edilmesi.
• Uygunsuz ambalajların piyasadan çekilmesi veya yeniden tasarlanması maliyeti.
• Uzun süreli tedarik sözleşmelerinin ve müşteri ilişkilerinin zarar görmesi.
• Yeni tedarikçi değerlendirmelerinde çevresel ve teknik uygunluk puanının düşmesi.
• Yetkili makamlar tarafından uygulanabilecek düzeltici ve yaptırım niteliğindeki tedbirler.

PPWR, bütün uygunsuzluklar için tek tip ve otomatik bir gümrük cezası tanımlamaz. Yaptırımların uygulanması üye devletlerin yetkili makamları ve ulusal yaptırım düzenlemeleri çerçevesinde gerçekleşir. Bununla birlikte, uygunluk kanıtı bulunmayan bir ambalajın AB pazarına arz edilmesinin ticari sonuçları ağır olabilir.

Design for Recycling: Tasarım kararlarının maliyet etkisi

Design for Recycling (DfR), ambalajın geri dönüşüm sürecinde verimli şekilde ayrıştırılabilmesini ve kullanılabilir ikincil hammaddeye dönüştürülebilmesini sağlayacak biçimde tasarlanmasıdır. Bu yaklaşım, ambalajın üzerinde geri dönüşüm sembolü bulunmasından çok daha kapsamlıdır. Ambalajın fiziksel ve kimyasal özellikleri, kullanılan malzemelerin birbirinden ayrılabilirliği ve geri dönüşüm sürecinde oluşturduğu etkiler değerlendirilir.

Örneğin, bir plastik ambalajın ana gövdesi geri dönüştürülebilir bir polimerden üretilmiş olsa bile farklı polimerlerden oluşan ayrıştırılamayan katmanlar, uyumsuz kapaklar, bariyer malzemeleri, yapıştırıcılar veya kaplamalar toplam geri dönüşüm performansını düşürebilir.

Ambalaj tasarımında aşağıdaki konular teknik değerlendirmeye alınmalıdır:

• Tek malzemeli veya uyumlu malzeme kombinasyonlarına geçiş.
• Ayrıştırılabilir kapak, etiket ve diğer ambalaj bileşenleri.
• Geri dönüşümü zorlaştıran pigment, baskı mürekkebi ve kaplama uygulamaları.
• Çok katmanlı ambalajlarda bariyer performansı ile geri dönüştürülebilirlik arasındaki denge.
• Ambalaj ağırlığının ve hacminin azaltılması.
• Geri dönüştürülmüş hammadde kullanımının ürün güvenliği ve teknik performans üzerindeki etkileri.

Bu dönüşümün maliyet boyutu yalnızca yeni ambalaj hammaddesinin fiyatıyla ölçülemez. Kalıp değişiklikleri, üretim hattı ayarları, yeni tedarikçi onayları, laboratuvar testleri, teknik dosyaların güncellenmesi, stok yönetimi ve mevcut ambalajların aşamalı olarak devreden çıkarılması da yatırım planına dahil edilmelidir.

Uygunluk kanıtı ve teknik dokümantasyon

PPWR kapsamında üretici, ilgili ambalajın yürürlükteki gereklilikleri karşıladığını göstermekle yükümlüdür. Uygunluk değerlendirmesi ve teknik dokümantasyon, ambalajın piyasaya arzından önce hazırlanmalıdır.

Bu kapsamda işletmelerin ambalaj türüne ve uygulanabilir hükümlere göre aşağıdaki kayıtları yönetmesi gerekir:

• Ambalajın malzeme bileşimi ve teknik spesifikasyonları.
• Hammadde ve bileşen tedarikçi beyanları.
• Geri dönüştürülmüş içerik oranına ilişkin hesaplama ve doğrulama kayıtları.
• PFAS ve diğer ilgili kimyasal uygunluk analizleri.
• Geri dönüştürülebilirlik ve tasarım değerlendirmeleri.
• Ambalajın ağırlık ve hacim optimizasyonuna ilişkin teknik kayıtlar.
• Uygunluk değerlendirme sonuçları ve AB uygunluk beyanı.
• İlgili ambalaj formatına göre etiketleme ve yeniden kullanım kayıtları.

PPWR kapsamında tek kullanımlık ambalajlar için teknik dokümantasyon ve AB uygunluk beyanı beş yıl; yeniden kullanılabilir ambalajlar için on yıl süreyle saklanmalıdır. Türkiye'deki üreticiler açısından en önemli konu, bu belgelerin yalnızca talep geldiğinde hazırlanacak evraklar olarak görülmemesidir. Hammadde tedarikinden nihai ambalajın sevkiyatına kadar izlenebilir bir kayıt yapısı kurulmalıdır.

Vertacert İle PPWR Uyum ve Doğrulama Hizmetleri

PPWR uyumu, yalnızca ambalaj üzerinde kullanılan malzemelerin değiştirilmesiyle tamamlanabilecek bir süreç değildir. Mevzuatın gerektirdiği uygunluk; ürün ve ambalaj tasarımı, tedarikçi yönetimi, kimyasal güvenlik, üretim süreçleri, teknik dokümantasyon ve piyasa arz sorumluluklarının birlikte değerlendirilmesini gerektirir.

Vertacert, ambalaj üreticilerinizin ve ihracat operasyonlarınızın AB PPWR (EU 2025/40) kriterlerine uygunluğunu bağımsız olarak denetler ve doğrular. Zaman çizelgesine göre süreçlerinizi erkenden optimize etmek, yasal riskleri bertaraf etmek ve Avrupa pazarındaki rekabet gücünüzü güvence altına almak için uzman başdenetçi kadromuzla yanınızdayız.

PPWR uyum çalışmalarında öncelikli değerlendirme alanlarımız şunlardır:

• Mevzuat ve kapsam analizi: İşletmenin ürün grupları, ambalaj formatları, AB pazarına arz modeli ve ekonomik aktör sorumlulukları değerlendirilir. Hangi PPWR maddelerinin hangi ürün ve ambalajlara uygulanacağı belirlenir.
• Ambalaj envanteri ve malzeme analizi: Satış, gruplandırma ve taşıma ambalajları incelenir. Malzeme bileşimi, ağırlık, hacim, bileşenler ve tedarikçi kayıtları değerlendirilir.
• Geri dönüştürülebilirlik ve tasarım değerlendirmesi: Ambalajların Design for Recycling kriterleri açısından mevcut durumu incelenir. Gerekli tasarım ve malzeme revizyonları belirlenir.
• Kimyasal uygunluk değerlendirmesi: Özellikle gıda ile temas eden ambalajlarda PFAS ve ilgili kimyasal kısıtlamalar bakımından gerekli kanıt ve analiz kayıtları değerlendirilir.
• Teknik dokümantasyon ve doğrulama: Uygunluk değerlendirme kayıtları, tedarikçi beyanları, teknik dosyalar ve izlenebilirlik yapısı incelenir.
• Uyum takvimi ve aksiyon planı: İşletmenin mevcut durumu 2026, 2028, 2030, 2035 ve 2038 eşikleriyle karşılaştırılır. Öncelikli teknik ve operasyonel iyileştirme alanları belirlenir.

Çevresel yönetim altyapısını güçlendirmek isteyen işletmeler için Sorumlu kaynak kullanımı ve çevresel yönetim yaklaşımı da PPWR çalışmalarını destekleyen önemli bir yönetim alanıdır. ISO 14001 kapsamında kaynak verimliliği, operasyonel kontrol, atık yönetimi ve çevresel performansın izlenmesi; ambalaj uyum faaliyetlerinin kurumsal yönetim sistemine entegre edilmesini kolaylaştırır.

PPWR kapsamındaki denetim, doğrulama ve danışmanlık çalışmalarımız hakkında bilgi almak için PPWR Uyum ve Danışmanlık Hizmetleri sayfamızı inceleyebilirsiniz.

Avrupa pazarına ürün sunan işletmeler için mevzuata uyum, yalnızca yaklaşan bir son tarihe yetişmek anlamına gelmez. Ambalaj tasarımını, tedarik zincirini ve teknik dokümantasyonu uzun vadeli yasal gerekliliklere göre yönetmek, ticari sürekliliğin ve rekabet gücünün temel unsurlarından biridir.

PPWR Hakkında Sıkça Sorulan Sorular